Skip to main content

MENU

Określenie maksymalnej szerokości rozwarcia rys

    Rysy powstają w określonych przekrojach i strefach elementów żelbetowych. Są efektem powstania naprężeń większych od jego wytrzymałości na rozciąganie. Rysy mogą pochodzić od oddziaływań mechanicznych jak i temperatury, skurczu betonu, czy np. osiadania podpór. Powstanie rys w wielu konstrukcjach jest nieuniknione, zatem na etapie projektowania należy przeprowadzić obliczeniową kontrolę stanu granicznego zarysowania i ograniczyć rysy do zakresu, który nie wpłynie istotnie na trwałość konstrukcji, jej użytkowanie, czy estetykę. Graniczną szerokość rozwarcia rys ustala się w zależności od klas ekspozycji tak jak w tabeli wg normy PN-EN 206-1.

    Zalecane wartości wmax (mm)

    Klasa ekspozycjiElementy zbrojone i sprężone z cięgnami bez przyczepnościElementy sprężone cięgnami z przyczepnością
    Prawie stała kombinacja obciążeńCzęsta kombinacja obciążeń
    X0, XC10,4 1)0,2
    XC2, XC3, XC40,20,2 2)
    XD1, XD2, XS1, XS2, XS3Dekompresja
    Uwaga 1: Dla klas ekspozycji X0 i XC1 szerokość rys nie wpływa na trwałość, a ograniczenia nałożono w celu zapewnienia akceptowalnego wyglądu. Jeżeli nie stawia się wymagań dotyczących wyglądu, to ograniczenia te można złagodzić.
    Uwaga 2: Dla klas ekspozycji dodatkowo należy sprawdzić warunek dekompresji przy quasi-stałej kombinacji obciążeń.

    Przedruk fragmentów normy betonowej za zgodą Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego zezwolenie Nr 1/P/2012. Oryginał normy został zakupiony w Polskim Komitecie Normalizacyjnym. www.pkn.pl www.pkn.pl