Skip to main content

MENU

Jakie są najważniejsze etapy wylania posadzki w budynkach inwentarskich?

    Posadzki w budynkach inwentarskich

    Współczesne, zmechanizowane rolnictwo wymaga najwyższej jakości budynków inwentarskich – trwałych, o zminimalizowanych kosztach eksploatacji oraz odpowiadających wysokim wymaganiom przepisów Unii Europejskiej. Rolnicy inwestują w nowoczesny sprzęt ograniczający koszty eksploatacji oraz w nowoczesne technologie, prowadzące do obniżenia kosztów utrzymania gospodarstwa. Jednym z podstawowych warunków niskich kosztów hodowli jest długoletni czas eksploatacji budynków, bez remontów i dodatkowych kosztów. Można to osiągnąć jedynie przez fachowe wykonawstwo, wiedzę własną i ekip budowlanych oraz zastosowanie odpowiednich materiałów do budowy obiektów.

    Najbardziej narażonymi i najczęściej remontowanymi elementami budynków inwentarskich są posadzki. Przyczyną tego stanu jest fakt, że większość wykonawców i inwestorów nie jest świadomych warunków w jakich pracują te elementy i stosują rozwiązania dedykowane do typowych posadzek. Jednak między warunkami pracy posadzki np. w hurtowni a posadzki np. w oborze występuje zasadnicza różnica – korozyjne oddziaływanie otoczenia.

    Podstawowe zasady wykonawcze
    NAJWAŻNIEJSZE ETAPY REALIZACJI POSADZKI

    Podłoże / podbudowa

    Podłoże gruntowe musi być odpowiednie do obciążeń przewidywanych na powierzchni posadzki i powinno charakteryzować się wystarczającą nośnością oraz zapewnieniem odwodnienia.

    Badanie podłoża służy nie tylko zapewnieniu trwałości posadzki, ale również pozwala na oszczędność kosztów przy realizacji inwestycji. W celu zapewnienia poprawnego wykonania konstrukcji nawierzchni posadzkowej, odbiory podłoża i podbudów najlepiej zlecać nadzorowi geotechnicznemu.

    Podbudowę dolną należy wykonać z odpowiednio zagęszczonego piasku, pospółki lub kruszywa

    Podbudowę górną wykonuje się z chudego betonu, bez żadnych lokalnych zagłębień, spełniający wymóg równości ± 10 mm mierzony łatą 3 m. Jeśli podbudowa górna nie spełnia wymogów wytrzymałości, powinna być odpowiednio poprawiona lub należy się liczyć z koniecznością przeprojektowania posadzki (zwiększenie grubości posadzki, ilości zbrojenia rozproszonego lub użycie dodatkowych siatek zbrojeniowych).

    Płyta betonowa posadzki

    Wokół ścian i słupów należy wykonać dylatacje obwodowe z nienasiąkliwej, elastycznej pianki (8 mm – ściany budynku, 15-20 mm – kolumny, słupy). Ułożyć grubą folię budowlaną (na zakład około 10 cm) z wywinięciem na ściany. Folię należy układać w sposób uniemożliwiający powstawanie fałd oraz zagięć. Warstwa poślizgowa oddziela podbudowę górną od płyty betonowej posadzki, a jej zadaniem jest:

    • Obniżenie siły tarcia pomiędzy betonem posadzki a podbudową górną
    • Wyeliminowanie przenikania wilgoci z podłoża do płyty betonowej
    • Zapobieganie przenikaniu wody z mieszanki betonowej do podłoża

    Beton posadzkowy AGRON należy układać na zaprojektowaną grubość, odpowiednio go zagęszczając listwami wibracyjnymi. W celu uzyskania większej równości, powierzchnię posadzki można zatrzeć mechanicznie.

    Szczeliny przeciwskurczowe i szwy robocze

    Szczeliny przeciwskurczowe nacinane są bruzdownicą do głębokości ok. 1/3 grubości posadzki i szerokości około 3 mm. Nacięcia należy dokonać jak najwcześniej, w momencie, gdy piła już nie wyrywa ziaren kruszywa. Zależy to od temperatury i wilgotności panującej w pomieszczeniu. Rozstaw nacięć wynika z konstrukcji hali, ale nie powinien przekraczać 6 m oraz 40 grubości płyty posadzkowej.

    Wokół słupów należy wykonać nacięcia szczelin skurczowych w „karo”, lub gdy słup jest przy ścianie w „półkaro”.

    We wjazdach płytę posadzki należy dodatkowo przezbroić ok. 1,5-metrowym pasem siatki A188 (Ø 6x150x150 mm) ze stali AII umieszczonym ok. 3 cm od wierzchu płyty, natomiast krawędzie posadzki w przejściach przez otwory bram itp. powinny być zabezpieczone np. kątownikiem stalowym 40 x 40 x 4 mm z wąsami.

    Szczeliny w posadzce należy wypełnić po upływie około miesiąca od wykonania posadzki, stosując odpowiednie elastyczne masy dylatacyjne. Przed wypełnieniem, nacięcia należy poszerzyć na odpowiednią, przewidzianą projektem, szerokość.

    Dobór materiałów

    W przypadku posadzek inwentarskich korozyjne oddziaływanie otoczenia spowodowane jest głównie kontaktem z agresywnymi odchodami zwierząt czy resztkami pasz treściwych, które podczas rozkładania się wydzielają szkodliwe dla betonu kwasy. Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, zaleca się stosowanie betonów o podwyższonej odporności na korozję chemiczną – np., AGRON posadzki produkowane przez firmę CEMEX. Betony te, poprzez zastosowanie znacznej ilości dodatków mineralnych są dużo bardziej odporne na korozję chemiczną. Dodatki mineralne w betonie AGRON wiążą chemicznie wodorotlenek wapniowy, który jest produktem pojawiającym się w skutek wiązania cementu w betonie i jest jednocześnie najmniej odpornym na korozję elementem matrycy cementowej. Wskutek reakcji wodorotlenku wapniowego z dodatkami mineralnymi powstaje faza CSH, która jest produktem odpornym na korozję chemiczną i stanowi o wytrzymałości oraz wysokiej szczelności betonu - zapewnia trwałość oraz brak możliwości przesiąkania szkodliwych substancji do gruntu. Jeszcze trudniejsze warunki panują w przypadku płyt gnojowych na zewnątrz budynków, które ponadto, że są atakowane przez korozję chemiczną, to jeszcze są poddane cyklicznemu zamrażaniu i odmrażaniu. Do tego celu beton musi być dodatkowo napowietrzany aby był mrozoodporny – takie wymagania spełnia np. AGRON silosy.